vorige logische pagina | homepagina (zonder frames) | homepagina (met frames)
Laatst aangepast op 28 februari 2000
Benodigdheden om het internet te raadplegen
een SCHERM om de informatie op te bekijken
pc vereisten
een hardware-verbinding met het internet: telefoonlijn
een organisatie die permanent contact heeft met het internet: PROVIDER
communicatie-software
een "raadpleeg"-programma of BROWSER
de eerste keer: een helpende vriend of vriendin
Meestal wordt internet geraadpleegd via een computer. Het computerscherm wordt dan gebruikt om de informatie visueel voor te stellen - te "displayen" -, een eventuele geluidskaart en koptelefoontje of actieve boxen worden gebruikt om het geluid weer te geven. Via het klavier en de muis worden vragen ingetypt of "links" aangeklikt.
Er zijn echter nog andere mogelijkheden om het internet te raadplegen. Zo hebben sedert begin 1997 een aantal elektronicafabrikanten toestellen uitgebracht die via een koppeling met een gewone tv toe laten het internet te raadplegen (set-top-boxes). Je kan dan niet alle functionaliteiten van het internet gebruiken (bv. file transfer), maar eenvoudige raadplegingen, doorgeven van bestellingen e.d.m. zijn best mogelijk. Het interessante hiervan is dat je dus voor relatief weinig geld toch internet kan raadplegen want je hoeft geen echte pc te kopen. Een tweede interessant aspect hiervan is dat je ook voor weinig geld internet op een relatief groot scherm kan laten zien => handig in een klas of schoolbibliotheek.
Philips heeft in die optiek een uitbreidingsmodule voor hun CD-I toestel ontworpen. Als extraatje kan je hierbij ook nog een toetsenbord aanschaffen waarmee je bv. je e-mails kan mee intypen.
Sommige grote tv merken brengen zelfs tv's uit waarin alles reeds ingebouwd is om het www mee te raadplegen.
Nokia bracht als eerste een draagbare (GSM)-telefoon op de markt met een volwaardig LCD-schermpje waarmee je van overal ter wereld het internet kan raadplegen (bv. je e-mailtjes lezen en versturen vanop de Mount Everest - best handig voor journalisten van de geschreven pers). De GSM's van de derde generatie zullen allemaal wel één of andere afgeslankte versie van internet-functionaliteiten in zich houden (verwacht tegen eind 2000).
De grote pc-fabrikanten lanceren sedert het voorjaar 1997 hun internet-terminals. Internet-terminals zijn in feite sterk afgeslankte pc's die alleen nog de nodige elementen aan boord hebben om het internet te raadplegen. De meeste van deze terminals hebben helemaal geen harde schijf noch een diskettestation, noch een CD-ROM-speler aan boord. Alle programmatuur die je eventueel nodig hebt om ermee te werken laadt je telkens weer in via het net (vb. een tekstverwerker-module). Het valt nog een beetje af te wachten wat de prijs ervan zal zijn op de Belgische markt. Verwacht wordt dat deze zal schommelen tussen 15 en 20 000 BEF (ondanks alle "theoretisch" interessante voordelen van de netwerk-pc blijkt deze veel trager dan verwacht de markt te penetreren).
Zoals uit het voorgaande moet blijken heb je niet steeds een pc nodig om het internet te raadplegen. Wens je echter ten volle van internet te genieten dan is een behoorlijk uitgeruste pc wel een must. Een bijkomend voordeel van een pc te gebruiken om internet te raadplegen is de voor de hand liggende, sterke integratie tussen internet en de bestaande bureautica. Je kan bv. infopagina's afdrukken, opslaan op je harde schijf of diskette, e-mail bij voorbaat intypen, bestanden van je tekstverwerker invoeren in het internet.
Wens je alleen maar e-mail, TELNET en FTP te gebruiken via je pc dan volstaat een oud DOS- of Apple-machientje met 640 KB aan RAM-geheugen.
Wens je het www vlot te raadplegen dan heb je momenteel minstens nood een pc met min. 66 Mhz kloksnelheid, 32 MB RAM-geheugen , een 486-processor (of vergelijkbare Motorola processor). Voor het operating system kan je kiezen tussen Windows 3.x (nog net werkbaar), Unix, Windows NT 3.5 en hoger, Windows '95, Windows '98, OS/2 Warp, Mac System nr 5 en hoger. Vanaf Windows 98 en de I-MAC-pc zijn de internet-functies volledig geïntegreerd met het operating-systeem.
Hou er wel rekening mee dat als je Windows-NT, Win 95 of OS/2 gebruikt je al meerdere MB ram-geheugen aan het operating-system alleen kwijt speelt.
Er bestaan nog een aantal goede "oude" DOS-programma's waarmee je internet kan raadplegen maar er worden geen nieuwe versies meer van ontwikkeld. Officiële recente versies voor Windows 3.x worden trouwens ook steeds schaarser.
Een kleurenscherm is echt wel een aanrader voor het raadplegen van www, niet noodzakelijk voor TELNET, e-mail en FTP (een kleurenwijzer met de zestien hoofdkleuren van Windows voor web-ontwikkelaars).
Een geluidskaart is aanbevolen maar helemaal niet noodzakelijk daar de meeste internet-pagina's nog geen geluidskoppelingen hebben (geluid op een kwalitatieve manier over het internet doorgeven vraagt nog veel tijd of zeer recente decompressieprogramma's zoals RealAudio).
Je kan natuurlijk alleen maar informatie ophalen van het internet als er een echte verbinding is tussen je computer en het netwerk van computers dat internet uitmaakt. Hiervoor bestaan verschillende mogelijkheden. We bespreken hier de drie meest gebruikte systemen voor particulieren en scholen.
1) De meest gebruikte voor particuliere verbindingen is de verbindig van je pc via een modem en een gewone analoge telefoonlijn.
- MODEM
- MOdulator en DEModulator samengebracht in één toestel dat in dit geval dient om de digitale signalen afkomstig van de pc om te zetten naar analoge signalen die door een gewone telefoonlijn getransporteerd kunnen worden, en omgekeerd.
Modems kunnen ontworpen zijn om in de systeemkast van de pc te worden ingebouwd: men spreekt dan over een interne modem. Er loopt dan een kabeltje van je pc naar een telefoon-domino-stekker die je aansluit op een stekkerdoos van de telefoonmaatschappij.
Externe modems hebben hun eigen aparte behuizing en netvoeding en worden tussen de pc en de telefoonstekker in geplaatst.
Wanneer je een modem koopt moet je wel even letten op de maximale snelheid ervan. Koop momenteel geen modems meer met een data-transportsnelheid die lager is dan 28 800 baud/seconde en die niet voldoet aan de Hayes instructie-set. Zoals alle apparaten die je aansluit op het openbare telefoonnet moet de modem ook een door Belgacom goedgekeurd toestel zijn. Als je momenteel een modem voor een analoge telefoonlijn koopt doe je er goed aan om er één te kopen die het V.90-protocol ondersteunt.
- ANALOGE TELEFOONLIJN
- De gewone telefoonlijn die Belgacom in België gebruikt wordt voor telefoongesprekken is een analoge telefoonlijn. Via de tussenschakel van een modem kan je over deze analoge lijnen toch "oorspronkelijke" digitale signalen verzenden. In feite gebeurt daarbij net hetzelfde als bij het doorsturen en ontvangen van een fax via een gewone telefoonlijn. Ook in een fax-toestel zit een modem ingebouwd.
De prijs die je aan Belgacom betaalt om een gewone telefoonlijn te gebruiken als internetverbinding is daarom - in principe - net dezelfde als de prijs voor een gewoon telefoongesprek. Om echter tegemoet te komen aan de surfers geeft Belgacom een korting op de telefoonverbindingen die je met inbelnummers van erkende internetprovidors maakt (zie verder).
Je hoeft ook geen aparte aanvraag naar Belgacom te richten om je gewone telefoonlijn te gebruiken voor internet doeleinden.
Met een dergelijke verbinding is het onmogelijk tegelijkertijd aangesloten te zijn op het internet en ondertussen ook een telefoongesprek te voeren en/of een fax te versturen of te ontvangen. Schakel ook het verwittigingssignaal van de "tweede oproep" uit want dat heeft al meerdere internetaansluitingen de mist in gestuurd.
2) Een andere mogelijkheid is de verbindig van je pc via een ISDN-telefoonaansluiting.
Deze rechtstreekse digitale telefoonverbinding geeft je een maximale doorvooersnelheid van gegevens zonder de noodzaak van een tussengeschakelde modem.
Daarbij blijft het trouwens mogelijk om één bijkomend telefoongesprek te voeren terwijl je reeds in verbinding bent met internet.
Dit extra comfort moet ook betaald worden en dus kost deze verbinding behoorlijk meer dan een gewone telefoonverbinding. In sommige gevallen valt deze oplossing echt te overwegen en kan ze zelfs goedkoper uitvallen, met name wanneer men vaak grote pakketten software van heet net download. In dergelijke gevallen komt de informatie ettelijke keren sneller binnen en moet je dus minder lang op het net aangesloten blijven.
3) Nog een andere mogelijkheid wordt momenteel geboden via het kabelnet voor tv-distributie.
Sedert 1998 kan je reeds in bepaalde regio's in Vlaanderen via Telenet de kabel van de tv-distributie gebruiken om te surfen. Hiertoe moet je ook een specifieke modem voor de kabel-distributie aanschaffen. Het zal zchter nog een paar jaar duren vooraleer men in gans Vlaanderen van deze service gebruik zal kunnen maken. Uit te vissen bij je lokaal kabelnet-agentschap.
Als je met die specifieke kabelaansluiting van Telenet surft (Pandora) werk je stukken sneller dan via een gewone analoge telefoonlijn. Hierbij betaal je echter niet per tijdseenheid dat je met het net verbonden bent maar wordt er een vast maandelijks tarief gehanteerd, onafhankelijk van het aantal uren dat je per maand surft.
Een internet-provider is een (vaak commerciële) organisatie die permanent verbonden is met het internet-netwerk. Het volstaat dan dat je via een telefoonlijn met je computer verbinding maakt met de computer van je provider om meteen ook contact te hebben met de rest van het internet. Je zal hiervoor wel je provider-paswoord moeten ingeven.
Een goede internet-provider beschikt zelf over een krachtig computersysteem dat tijdig alle informatie-aanvragen kan afhandelen en verder doorgeven. Deze beschikt best over hoge snelheids-verbindingen met meerdere andere grote knooppunten van het internet. Aan de kant van de gebruikers toe moet hij ook over voldoende snelle modems beschikken.
Gratis of betalend
Sedert 1999 zijn er commerciële organisaties die gratis internettoegang verlenen (vb. in samenwerking met financiële instellingen om het thuisbankieren te promoten (Gemeentekrediet met Freegates) of pc-fabrikanten die deze service als extraatje meeleveren (vb. Compaq of Packard-Bell) of via computertijdschriften of zelfs gratis CD-ROM's in computerwinkels).
Daar komen dan geen abonnementsgelden meer aan te pas. De kwaliteit van de geboden service daarvan is momenteel (2000) nogal variabel. Sommige gratis providers leveren een prima service, bij andere zitten er addertjes onder het gras (bv. erg dure helpdesk-telefoon, alleen web-mail of geen mogelijkheid om zelf een home-pagina uit te bouwen).
In een aantal gevallen ben je misschien toch genoodzaakt om beroep te doen op een betalende service.
Dergelijke abonnementen worden voor de duur van drie maand, zes maand, een jaar enz. opgemaakt. Sommige providers vragen per jaar een vast bedrag, onafhankelijk van het aantal keren dat je van hun diensten gebruik maakt. Andere abonnementen houden rekening met de totale duur van je verbindingen en/of je al dan niet op piek- of dal-uren van hun diensten gebruik maakt en/of je al dan niet tijdens de week of de week-ends contact wenst te maken.
Let op: in deze abonnementsprijs is de telefoonkost niet inbegrepen, die wordt bij je gewone telefoonrekening opgeteld. Bij de keuze van een internet-provider let je er ook best op een provider te kiezen die een inbelpunt heeft in je eigen telefoonzone. Daardoor beperk je het telefoontarief tot de zonale tarieven.
Momenteel moet je een jaarabonnement met werkelijke full service kunnen vinden voor minder dan 8 000 BEF. Vooaraleer meteen een jaarabonnement te nemen kies je vaak eerst beter voor een proefabonnement van enkele maanden. Daarmee kan je de service en de snelheid van de provider beter beoordelen vooraleer een langdurige verbintenis aan te gaan.
Tot de service van een goede internet-provider behoort ook een "help-desk"-functie. Dit is een telefoonnummer waarop je dag en nacht terecht kan als je problemen hebt met je internetverbinding. Vooral als beginneling of wanneer je nieuwe functionaliteiten van het internet uittest kan je zo'n dienst erg appreciëren of mankeren.
Sommige particulieren kunnen via hun bedrijf gratis van de diensten van een provider gebruik maken. Ook veel personeelsleden van universiteiten en hogescholen kunnen van dit voorrecht genieten. Universiteiten en Hogescholen treden trouwens zelf vaak als internet-provider op.
Als alle hardware-vereisten voldaan zijn moet er op je pc nog de nodige communicatie-software voorhanden zijn die de informatie die je ontvangt of wenst door te sturen, in goede banen leidt en daarbij de technische regels van het internet weet te respecteren. Zo moet deze software o.a. in staat zijn via je modem het contact te leggen met de telefooncentrale en het nummer te "bellen" van je internet-provider". Daarom wordt dergelijke software ook wel eens "dial-up"-software genoemd. Vergelijkbare functies vind je terug in fax-programma's voor de pc.
De communicatiesoftware moet compatible zijn met de soort hardware-verbinding die je hebt (analoog of digitaal (zie hoger)) en met het operating-systeem van je pc. Deze software wordt meestal door je internet-provider geleverd en éénmaal correct geïnstalleerd heb je daar verder geen omkijken meer naar.
Een zeer gekend communicatie-programmaatje voor de Windows-omgeving is de Trumpet-Winsock module.
Vanaf Windows-95 wordt dit soort communicatiesoftware standaard meegeleverd op de installatie-cd-rom van je operating-system.
De informatie die je van het internet ophaald moet uiteindelijk op het scherm van je pc gepresenteerd worden. Afhankelijk van het feit of je alleen maar e-mail wenst te versturen, of wenst te chatten over het net of het www volwaardig wenst te gebruiken, zal je over de juiste "presentatie"-software moeten beschikken om dit te realiseren.
Je kan de informatie die vanop het internet komt een beetje vergelijken met de informatie die je in het codescherm ziet van bv. de WP-tekstverwerker. Tussen de echte tekst door staan er tal van codes die aangeven hoe de tekst of de plaatjes op het scherm of op papier moeten afgedrukt worden. Het programma dat hiervoor zal zorgen noemt men een BROWSER: van het werkwoord TO BROWSE = rondneuzen, rondkijken, bladeren.
Een paar zeer gekende browsers zijn Netscape Navigator (te verkrijgen voor tal van operating systemen), Mosaic van NCSA (ook met versies voor verschillende operating systemen), Opera van het Noorse Opera Software (zeer snelle maar betalende browser - heeft ook versies voor verschillende operating systemen) en Microsoft's INTERNET EXPLORER die uiteraard beschikbaar is voor de verschillende Windows operating-systemen.
Geregeld komen er nieuwe versies van deze browsers uit. Particulieren of gebruikers met uitgesproken educatieve doeleinden mogen deze browsers meestal gratis afladen van het internet. Sedert 1997 mag je zowel INTERNET EXPLORER als NETSCAPE NAVIGATOR gratis downloaden en gebruiken. Je vindt deze programma's ook vaak aan op de gratis CD-ROM's die bij computertijdschriften meegeleverd worden.
Alhoewel de installatieprocedures van de nieuwste software steeds beter worden, lukt de allereerste aansluiting op internet niet steeds vlekkeloos. Je moet tijdens de installatie trouwens nogal wat identificatiegegevens invullen, en voor een leek is het niet meteen duidelijk wat nu precies je Domain Name Server is, je IP-adres e.d.m. Volg uiteraard zo strikt mogelijk de raadgevingen van je internet-provider op, maar het handigst is nog altijd een vriend of vriendin die wat meer ervaring heeft op dit vlak. Deze kan je bij de installatie veel telefoontjes naar de helpdesk van de provider besparen.