homepagina (zonder frames) | homepagina (met frames)
Laatst aangepast op 22 oktober 2001
In elektronische geheugens wordt informatie meestal opgeslagen in groepjes die 8-vouden zijn van een bit. Acht geheugenbits op een rij noemt men een byte .
De byte is op zich ook nog een zeer kleine
geheugeneenheid. Daarom heeft men om praktische
redenen de KILO-byte, de MEGA-byte en de GIGA-byte
gedefiniëerd.
De kilo-byte is exact 1024 bytes groot
(komt in
feite van 210). In de praktijk volstaat
het voor een niet-informaticus, dat je weet dat een kilo-byte ongeveer 1 000 bytes
is (duizend bytes dus).
De kilo-byte wordt afgekort tot KB .
De mega-byte is exact 1024 KB groot
(komt in
feite van 220). In de praktijk volstaat
het dat voor een niet-informaticus, je weet dat een mega-byte iets meer is dan
1 000 000 bytes (1 miljoen bytes dus).
De mega-byte wordt afgekort tot MB .
De giga-byte is exact 1024 MB groot
(komt in
feite van 230). In de praktijk volstaat
het voor een niet-informaticus, dat je weet dat een giga-byte wat meer is dan
1 000 000 000 bytes (1 miljard bytes dus).
De giga-byte wordt afgekort tot GB .
KB, MB en GB zijn dus veelvouden van de eenheid van
informatie, en worden gebruikt om er de opslagcapaciteit
van elektronische geheugens mee aan te geven.
Voorbeelden van elektronische geheugens zijn
de geheugenchips (RAM en ROM), diskettes, harde
schijven, CD-ROM's etc.
Opmerking: fabrikanten van diskettes en harde schijven gebruiken in feite het niet-correcte decimale eenheidstelsel om de grootte van hun schijven mee aan te geven. Zo vind je op bijna elke standaard diskette dat daar 1,44 MB aan info op kan. Wanneer je echter via de Windows Verkenner kijkt, zie je slechts 1,38 MB. Dit is ook de reden waarom je via verkenner GEEN 14 GB terugvindt terwijl je toch een harde schijf van 14 GB geïnstalleerd hebt!