Een partitie is een logische onderverdeling van een harde schijf.
Om een harde schijf te kunnen gebruiken moet deze eerst gepartioneerd en geformatteerd worden. Dit zijn handelingen die meestal reeds gebeurd zijn door de leverancier wanneer je een volledig nieuwe pc koopt.
Als je achteraf een harde schijf gaat toevoegen of wanneer je na een computercrash alles vanaf 0 moet heropbouwen, kan het nodig zijn dat je zelf deze taken moet uitvoeren.
Het kan ook dat, om verscheidene redenen, je een bestaande harde schijf verder wil onderverdelen in meerdere logische schijven; deze kan je nadien in bv. verkenner ook benaderen met elk een eigen stationsaanduiding, bv. C:, D: en E:, ook al betreft het dan eigenlijk onderdelen van één en dezelfde fysieke harde schijf.
Via de tool FDISK van Windows kan je schijven in partities opdelen. Het is echter geen handig programma en je moet al één en ander weten om er veilig mee aan de slag te gaan (het is wel gratis bij Windows bijgeleverd).
Je kan ook specifieke programma's vinden die heel wat meer mogelijkheden, gebruiksgemak en veiligheid bieden; bv.
Partitie Genie van Data Becker en
PartitionMagic van PoweQuest.
"DE PROCESSOR" wordt vaak beschouwd als het "HART" van de pc. Het is trouwens in dat onderdeel van de pc dat alle gegevens verwerkt worden. In de eerste jaren van de pc's werden bijna alle taken die door een pc moesten uitgevoerd worden door die ene processor gecontroleerd en uitgevoerd. Momenteel echter laat men sommige taken over aan andere chips en specifieke processoren die beter geschikt zijn voor die taken en daardoor ook heel wat werk uit de handen nemen van de processor (zodanig dat de processor zich steeds meer en meer kan bezig houden met zijn eigenlijke kerntaak en dat de pc als geheel veel sneller werkt). Voorbeelden van specifieke bijkomende processoren zijn deze welke gebruikt worden op de geluidskaarten en op de grafische kaarten. Voor reken-intensieve toepassingen heeft men een tijd lang beroep gedaan op "wiskundige co-processoren". Deze namen dan vooral de zware rekenkundige bewerkingen op zich.
De markt van de pc-processoren kunnen we grofweg indelen in twee categoriën: de processoren voor de APPLE-compatibele pc's en de processoren voor de IBM-compatibele pc's. De APPLE-compatibele processoren worden voornamelijk door MOTOROLA gemaakt, terwijl de belangrijkste ontwerper en leverancier voor IBM-compatibele pc-processoren INTEL is.
In deze tekst gaan we alleen dieper in op de processoren voor IBM-compatibele pc's. Deze keuze heeft niets te maken met eventuele verschillen in kwaliteit tussen beide systemen. Daar we enkele jaren geleden in dit departement gekozen hebben om alleen maar met IBM-compatibele systemen te werken, hebben we ondertussen de ontwikkelingen in het APPLE-kamp niet meer gevolgd, vandaar.
Voor meer info verwijzen we naar
Inleiding in de opbouw en de werking van microprocessoren op
http://docent.hogent.be/~ldc392/MICROPRO.HTM
De kleinste eenheid waaruit een digitale afbeelding wordt mee opgebouwd.
Pixel is in feite een samentrekking van twee Engelse termen, zijnde Picture Element.
Digitale afbeeldingen worden (hetzij op een printer, scanner, digitaal fototoestel, of beeldscherm) opgebouwd uit meerdere rijen boven elkaar, die elk op hun beurt bestaan uit een aantal pixels die naast mekaar liggen. Op die manier wordt bv. een klassiek Windows-95 scherm (zonder een aanpassing van de instellingen) opgebouwd uit 600 rijen onder elkaar, van elk 800 pixels naast elkaar. Dit betekent dat een dergelijk scherm in totaal 800 x 600 = 48 000 pixels bevat.
Hoe meer pixels per afstandseenheid hoe fijner de afbeelding kan weergegeven worden. Zie daarvoor ook
resolutie